Mt 2, 1-12

  Uroczystość Objawienia Pańskiego

Mt 2, 1-12

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”.
Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok:
A ty, Betlejem, ziemio Judy,
nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy,
albowiem z ciebie wyjdzie władca,
który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”.
Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.

Oto słowo Pańskie


Medytacja na Uroczystość Objawienia Pańskiego

Obchodząc święto – właściwe Stowarzyszeniu i Zjednoczeniu – potocznie zwane Trzech Króli, czytamy w Kościele fragment Ewangelii według św. Mateusza. Ukazuje on przybycie „mędrców”, dosłownie magów – reprezentantów wyznawców religii pogańskich – do Jerozolimy. Chcą oni „oddać [Królowi Żydowskiemu] pokłon”. Wydarzenie to: pokazuje, że szukają oni w Izraelu, w mesjańskim świetle gwiazdy Dawida, Tego, który będzie królem narodów; i oznacza, że poganie tylko wtedy mogą odkryć Jezusa i wielbić Go jako Syna Bożego i Zbawiciela świata, gdy zwrócą się do Żydów i przyjmą od nich obietnicę mesjańską, która jest zawarta w Starym Testamencie. Objawienie – greckie słowo epifaneia – jest więc ukazaniem się Jezusa jako Mesjasza Izraela, Syna Bożego i Zbawiciela świata.    

„Pokłon świętych Mędrców – pisze święty Wincenty Pallotti – jest bez wątpienia aktem religijnym, ewangelicznym i godnym, aby akt ten naśladowali wszyscy wierni ”. Wincenty dostrzega, w tym akcie, wyraz wdzięczności: „ Czyn ten jest wezwaniem skierowanym do wszystkich katolików, a więc i my winniśmy naśladować świętych Mędrców ”. Dodaje, aby czynić to: „ bez zwłoki i nie oglądając się na ludzi ”, oraz „ mimo trudności, a nawet dalekiej i uciążliwej drogi ”. Ma on na uwadze „dwojaki cel”, o czym pisze dalej: „ uroczyste obchodzenie Oktawy Objawienia Pańskiego (…) rozwija również miłość, szczególnie wśród duchowieństwa świeckiego, jak i zakonnego ”.  

Czy Ty decydujesz się naśladować tych, którzy oddają pokłon nowo narodzonemu, wyrażając przez to swoją wdzięczność? Czy otwierasz się na rozwój miłości? Czy jest miejsce, na objawienie, w twoim sercu?

Wraz z pokłonem mędrców ze Wschodu, celebruje się dzisiaj gody w Kanie i chrzest Jezusa w Jordanie. Stanowi to treść słów antyfony do pieśni Maryi, którymi pomódlmy się kończąc nasze rozważania: „ W tym dniu tak świętym trzy cuda wysławiamy: dziś gwiazda przywiodła mędrców do żłóbka; dziś podczas godów woda stała się winem; dziś Chrystus dla naszego zbawienia przyjął od Jana chrzest w Jordanie. Alleluja ”.

Medytację przygotował i przeczytał al. now. Gdrzegorz Słodyczka


Zapisz się do grona 225 osób, które pragną poznawać Boga poprzez medytacje "Ziarno Słowa".