WARSZAWA: DIAKONI ŁUKASZ I MICHAŁ KAPŁANAMI CHRYSTUSA I KOŚCIOŁA

           

            Nikogo nie trzeba chyba przekonywać, że rok 2020 to czas niezwykle wyjątkowy. Jest tak z wielu względów, choćby z racji 100-lecia urodzin św. Jana Pawła II, pandemii koronawirusa, czy przygotowań do beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego, kard. Stefana Wyszyńskiego. Jednym z powodów inności tego czasu jest również fakt, że tegoroczne święcenia w stopniu prezbiteratu pallotyńskich wiecznych profesów nie mają miejsca jak zazwyczaj, w kościele seminaryjno-parafialnym w Ołtarzewie, przy udziale licznych Współbraci, Alumnów, Rodzin i zaproszonych Gości, ale w dwóch domach zarządów naszych Prowincji.

Ołtarzewska wspólnota domowa trwała jednak w łączności duchowej przez internetową transmisję, a wcześniej przez modlitwę w intencji nowowyświęconych, podczas nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego oraz części Różańca, którą poprowadził ks. Rektor Mirosław Mejzner SAC.

Dar kapłaństwa z rąk abp. Henryka Hosera SAC otrzymali w kościele pw. Chrystusa Króla w Warszawie przy ul. Skaryszewskiej: ks. Michał Owczarz SAC (pochodzący z Huty Józefów) i ks. Łukasz Sobolewski SAC (z Radomia). W liturgię święceń wprowadził miejscowy proboszcz, ks. Marcin Gontarz SAC, który przywitał zgromadzonych na czele
z szafarzem święceń, wyższymi przełożonymi Prowincji Chrystusa Króla, ks. Zenonem Hanasem SAC i ks. Waldemarem Pawlikiem SAC
oraz wiceprowincjałem Prowincji Zwiastowania Pańskiego i wicerektorem naszego seminarium, ks. Przemysławem Podlejskim SAC. 

Po Ewangelii rozpoczął się obrzęd święceń prezbiteratu. Kandydatów do ich przyjęcia przedstawił ks. Arcybiskupowi ks. wiceprowincjał Przemysław i poprosił w imieniu Kościoła o udzielenie im łaski kapłaństwa. Biskup senior diecezji warszawsko-praskiej w homilii zachęcił Michała i Łukasza do zapamiętania daty i okoliczności święceń. Przypomniał, że jutro Kościół będzie obchodził Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego i wskazał na Niebo jako kres i cel każdego z nas. Prosił święconych, by trwali w dziękczynieniu za pierwszy nowicjat – dom rodzinny, a także za całą późniejszą formację i wolę pójścia za głosem powołania. Przypomniał też, że mają oni stać się alter Christus – drugim Chrystusem i realizować słowa św. Pawła: Żyję już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. Zaprosił ich także do karmienia ludzi w imieniu Jezusa Jego Słowem i łaską. Kaznodzieja stwierdził, iż kapłan nie jest czytelny, jeśli nie żyje tym,
co głosi. Wówczas niszczy on wspólnotę, komunię i powoduje odejścia od wiary. Na koniec zaprosił diakonów do oddania się w opiekę Królowej Apostołów, by mogli stać się perłami pallotyńskiego prezbiterium.
Po śpiewie Litanii do Wszystkich Świętych, włożeniu na nich rąk i modlitwie konsekracyjnej, Michał i Łukasz stali się kapłanami, nałożyli ornaty i otrzymali dary Chleba i Wina. Następnie wraz z Ks. Arcybiskupem
i innymi księżmi sprawowali swoją pierwszą Eucharystię.

Na zakończenie uroczystości słowa podziękowań ks. arcybiskupowi, Neoprezbiterom, Ich Rodzicom, Formatorom i Wspólnocie Seminaryjnej, a także ks. Piotrowi Bieńkowi SAC – za dar rekolekcji przed święceniami, wyraził ks. prowincjał Zenon Hanas SAC. Życzył on dwóm najmłodszym kapłanom Prowincji Chrystusa Króla, by sakrament święceń usunął z ich życia lęki i dał wewnętrzną wolność. Dopełnił te słowa stwierdzeniem Papieża Franciszka: Trzeba iść do świata z odwagą i cierpliwością, chwytając na barkach to, czego na razie nie można zmienić, wychodzić poza siebie, aby iść tam, gdzie ludzie żyją, pracują i cierpią i głosić im miłosierdzie Ojca.

Końcowego błogosławieństwa udzielił abp. Henryk Hoser SAC, który przypomniał, że modlitwa czyni cuda, a bez niej kapłan staje się słaby i wątpiący.