Mt 13, 1-23

Medytacja na XV niedzielę zwykłą roku A

Mt 13, 1-23


Obraz ziarna padającego na drogę, grunt skalisty, między ciernie, czy w końcu tego, które pada na ziemię żyzną, w wyjaśnieniu przypowieści o siewcy widzimy jako Słowo – Słowo Boga. Tak jak ziarno nie może spełnić swego zadania wobec trudności i przeciwności jakimi jest nieodpowiedni grunt, brak gleby, w której mogłoby zapuścić korzenie, tak Słowo Boga napotyka trudności w spełnianiu swojego zadania – przemieniania życia każdego człowieka.

Jakie trudności stawia dzisiejszy świat Słowu Bożemu? Jezus mówi o nierozumieniu Słowa. Słowo trafia do serca, które nie jest przygotowane na Jego przyjęcie, a w związku z tym nie może współpracować we wzrastaniu Słowa. Niezrozumienie przychodzącego Słowa może rodzić zobojętnienie wobec Niego, tym samym rezygnację ze wsłuchiwania się w to Słowo. Człowiek przybiera postawę obojętności, która daje złemu duchowi możliwość porwania z ludzkiego serca tego, czym dana osoba się nie zajmuje. Słowo zostaje zabrane z serca, gdyż serce go nie rozważa. Jeśli człowiek nie jest odpowiedzialny za darowane mu Słowo, sam się Go pozbawia.

Ziarno padające na grunt skalisty jest Słowem, które dotyka człowieka jedynie zewnętrznie, nie ma tu pogłębionej refleksji i modlitwy. Brak tych elementów powoduje, że Słowo nie przenika całego człowieka. Ziarno, które próbuje wyrosnąć na skale niszczeje. Skalista gleba oznacza ludzi, którzy zachwycają się Słowem Bożym, ale nie mają wytrwałości, zachwyt Słowem jest tylko zewnętrzny, brak jest życia Nim w codzienności.

Ziarno, które trafia między ciernie to Słowo Boże, które nie może się przebić przez zgiełk dzisiejszego świata. Ciągły pośpiech, życie w hałasie, napięciu, bez przystanku, bez chwili refleksji to współczesne ciernie nie pozwalające na zanurzenie się w Słowie i Jego wzrost w sercu człowieka.

Mamy okres wakacji. Czas, w którym możemy chwilę odpocząć, zatrzymać się, dać przestrzeń wzrostu Słowu Bożemu, uczynić nasze serca żyzną glebą, na której będzie mogło ono dojrzewać i owocować. Zachęcajmy się wzajemnie, by w tym czasie znaleźć chwilę na osobiste spotkanie ze Słowem Bożym, osobistą Nim modlitwę.

Lato to też okres żniw, zbierane są plony ziemi, ścinane kłosy zbóż, będące owocem zasianego ziarna. Tak jak ziarno wsiane w ziemię daje konkretny owoc, a w dalszej kolejności pokarm dla człowieka, tak Ziarno Słowa zasiane w naszych sercach daje nam już tutaj zadatek życia wiecznego.


Medytację przygotował Jan Jabłuszewski SAC – alumn III roku Wyższego Seminarium Duchownego Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Ołtarzewie. Jest seminaryjnym organistą.