XIX Sympozjum Instytutu Pallottiego w Konstancinie-Jezornej. Dzień drugi.

Drugi dzień XIX Sympozjum Instytutu Pallottiego można określić jako „Dzień Nieskończonego Miłosierdzia Bożego”. Właśnie w tym dniu, 8 kwietnia 2018 r., w II Niedzielę Wielkanocną, zwaną również Świętem Miłosiedzia Bożego, dziękowaliśmy Bogu za dar życia św. Wincentego Pallottiego, który na nowo odkrył się uczestnikom sympozjum jako „Pustelnik w mieście”.

Po pożegnalnych słowach księdza generała Jacoba Nampudakama SAC, który wraz z ks. Markiem Chmielniakiem SAC, radcą prowincjalnym Prowincji Zwiastowania Pańskiego, wyjechali do Częstochowy, aby przygotowywać się do obchodu Jubileuszu 25-lecia Prowincji Zwiastowania Pańskiego, rozpoczął się kolejny blok tematyczny.

W pierwszej części tego bloku ks. dr hab. Waldemar Pałęcki MSF, kierownik katedry Historii Liturgii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, postarał się przybliżyć uczestnikom sympozjum Liturgię święceń prezbiteratu w czasach Pallottiego. 

Ksiądz Profesor na początku swego wystąpienia zrobił krótki zarys źródeł poznania liturgii święceń. Mając dobrze przygotowaną przezentację, uczestnicy sympozjum mogli zobaczyć w jaki sposób kształtowały się księgi liturgiczne oraz jakie były etapy formowania się Pontyfikału Rzymskiego (księgi liturgicznej, która zawiera w sobie modlitwy, przepisy czynności ceremonii i obrzędów odprawianych przez papieży, biskupów i opatów). Następnie ks. Waldemar wytłumaczył przebieg liturgii święceń kapłańskich, omówił obrzędy sakramentalne święceń oraz wskazał na pięć funkcji, które miał spełniać ówczesny neoprezbiter: składać Najświętszą Ofiarę, błogasławić, przewodniczyć, przepowiadać i udzielać chrztu, z kolei władza odpuszania grzechów była udzielana dopiero pod koniec Mszy Św. w trakcie powtórnego nałożenia rąk na już wyświęconego kapłana.

W podsumowaniu ks. dr hab. Waldemar Pałęcki MSF zaznaczył, że obrzęd święceń po Soborze Trydenckim  w swej strukturze sięga XIII wieku, podkreślił również, że formuły liturgiczne i obrzędy akcentują misterium sakramentu święceń prezbiteratu, a także to, iż obrzędy święceń prezbiteratu ukazują bogatą typologię biblijną.

W drugiej zaś części  ks. Artur Stępień SAC, dyrektor Instytutu Pallottiego, przedstawił św. Wincentego Pallottiego jako „Pustelnika w mieście”. Inspiracją całego wystąpienia były słowa św. Wincentego o zadaniu mistrza nowicjatu, który powinien z wielką starannością wpływać na nowicjuszów, by miłowali ustronie i samotność, a to celem wychowania ich na Pustelników w Mieście (Romiti in Citta), aby wtedy, gdy wśród ludu zajęci będą pracami posługi kapłańskiej, duch ich nie utracił zatopienia w Bogu. To był też czas, kiedy ks. Artur ukazał uczestnikom sympozjum bardziej z bliska symbolikę poszczególnych elementów nowo powstałej ikony, ukazującej Pallottiego jako tego, który żył jako pustelnik w mieście.

Dzieląc się swoimi wrażeniami po przedstawionej refleksji ks. Artura Stępnia SAC, al. Rafał Kucharski SAC zaznaczył:

W wielu z nas serca zapałały, gdyż doświadczyliśmy w głębi swego jestestwa obecności charyzmatu naszego Założyciela.

W podsumowaniu całego sympozjum ks. Artur Stępień SAC podziękował wszystkim uczestnikom za stworzenie rodzinnej atmosfery.  Zapowiedział również datę kolejnego sympozjum: 1-2 grudnia 2018 r. Temat nie został ujawniony, ale w odpowiednim czasie zostanie oficjalnie przedstawiony na stronie internetowej Instytutu Pallotiego www.instytutpallottiego.pl.

Zwieńczeniem XIX Sympozjum Instytut Pallottiego „SACERDOS. Człowiek Boga” stała się Msza Śwęta, której przewodniczył Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Henryk Hoser SAC. W homilii Ksiądz Arcybiskup przedstawił dwie triady, które stanowią podstawę do bycia „człowiekiem pełni”, człowiekiem ducha Bożego, na wzór Jezusa Chrystusa, Apostoła Ojca Przedwiecznego. Pierwsza triada to wiara, nadzieja i miłość. Druga zaś to sprawiedliwość, miłość i miłosierdzie. Jego Ekscelencja podkreślił, że miłosierdzie i sprawiedliwość często są przedstawiane jako dwie oddzielne części, czego, zdaniem księdza Henryka, nie wolno czynić. Chociaż mamy do czynienia z różnymi wymiarami sprawiedliwości, to jednak ludzka sprawiedliwość ma wpisywać się w sprawiedliwość Boską. Jak? Przez miłość i miłosierdzie. Ksiądz Arcybiskup zaznaczył:

Miłość pozwala dostrzegać dobro w każdym człowieku, miłosiedzie zaś jest spłaceniem dłużnika niewypłacalnego. Natomiast głównym warunkiem miłosierdzia jest wiara.

Podsumowując całość homilii Jego Ekscelencja życzył wszystkim uczestnikom sympozjum, aby właśnie wiara prowadziła do tych dwóch triad, które charakteryzowały działanie i duch apostolski św. Wincentego Pallottiego.

Po zakończeniu Mszy Św. miał miejsce obiad, podczas którego dało się odczuć rodzinną atmosferę oraz gotowość, aby z nowym apostolskim zapałem iść i głosić Ewangelię. Niech to doświadczenie spotkania się z Bogiem, ze św. Wincentym Pallottim owocuje konkretnymi uczynkami miłosiedzia, które nieustannie praktykował w swoim życiu nasz święty Założyciel.