Godność królestwa Jezusa to godność świadka

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata była świętowana 26 listopada 2017 r. Jest ona także świętem patronalnym Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego. Tego dnia wspólnoty: pallotyńskiego seminarium oraz parafii ołarzewskiej, zgromadziły się na Eucharystii w kościele seminaryjno-parafialnym pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Apostołów. Uroczystościom  niedzielnym przewodniczył JM. ks. Mirosław Mejzner SAC.

Przygotowaniem do tegorocznej uroczystości było nabożeństwo odprawione 25 listopada 2017 r. Przewodniczył jemu ks. Sławomir Radulski SAC, jeden z ojców duchownych pallotyńskiego seminarium. Podczas modlitewnego spotkania został odczytany fragment encykliki papieża Piusa XI Quas primas, który odnosi się do ustanowienia uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. 

Jeżeli więc teraz nakazaliśmy, aby cały katolicki świat czcił Chrystusa jako Króla, to przez to chcemy zaradzić potrzebom dzisiejszych czasów i podać szczególne lekarstwo na zarazę, jaka nawiedziła społeczeństwo ludzkie. A tą zarazą jest tzw. laicyzm, czyli zeświecczenie – napisał papież 11 grudnia 1925 r.

W kazaniu skierowanym do zebranych ks. Radulski mówił o królowaniu Chrystusa i Jego Królestwo, którego zaprowadzanie należy rozpocząć od swojego serca. 

Godność królestwa Jezusa to godność świadka. On daje świadectwo prawdzie i oddaje życie za braci. Jego władza to obmywanie nóg, to miłość i służba. Umierając na krzyżu Jezus wypędza szatana – kłamcę trzymającego ludzi w niewoli grzechu i śmierci – powiedział ojciec duchowny.

W niedzielę, 26 listopada 2017 r., Mszy Świętej o godz. 12:00, sprawowanej w ołtarzewskim Wieczerniku, przewodniczył ks. Mirosław Mejzner SAC, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Ołtarzewie. Ks. Mejzner powiedział homilię, w której, odnosząc się do słów Ewangelii, przybliżył postać Jezusa jako żebraka i księcia. 

Wieczny pokój, trwałe szczęście i wieczna, niewypowiedziana miłość – taka jest ostateczna perspektywa panowania Chrystusa, przed którym zegnie się każde kolano – powiedział homilista. 

Ks. Rektor dodał:

Jezus utożsamia się z człowiekiem ubogim i potrzebującym. Chodzi o osobowe zjednoczenie. Żyje w potrzebującym, którego spotykamy. 

Ks. Mejzner odniósł się także do nowo ustanowionej Niedzieli Ubogich poprzedzającej Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Są one zespolone w jedno, bowiem każdy z nas jest żebrakiem tego co najważniejsze – Miłości.

Całość homilii:

Po Komunii świętej został ponowiony Akt przyjęcia Jezusa za Króla i Pana, złożony po raz pierwszy w ubiegłym roku. Na zakończenie, ks. Mejzner udzielił zgromadzonym błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem, przed którym został ponowiony Akt.

Delegacja alumnów i diakonów uczestniczyła wraz z ks. Przemysławem Podlejskim SAC, wicerektorem pallotyńskiego seminarium, uczestniczyła w obchodach patronalnych w Warszawie. Mszy świętej przewodniczył i homilię wygłosił JE. ks. bp Romuald Kamiński, biskup koadiutor diecezji warszawsko-praski. Biskup powiedział m.in., że dzisiejsza uroczystość jakby pieczętuje cały rok liturgiczny ze wszystkimi przeżywanymi w nim tajemnicami. Nawoływał do tego, aby świętować ją z radością. Zwrócił też uwagę na fakt, iż każdy z nas jest kimś, ponieważ wszyscy jesteśmy dziećmi Boga i cieszymy się w związku z tym wielką godnością. Dalej homilista ukazał Chrystusa Króla jako Dobrego Pasterza, którego mamy naśladować, ponieważ każdy z nas jest pasterzem wobec kogoś; jako Zwycięzcę grzechu i śmierci; i wreszcie jako Miłosiernego Sędziego, który będzie nas sądził jedynie na podstawie prawa miłości i miłosierdzia, które mamy czynić od zaraz i w małych rzeczach, nie czekając na te wielkie. Na koniec zadał pytanie, dlaczego, mimo, iż jesteśmy chrześcijanami, to jednak od dwóch tysięcy lat nie udaje nam się stworzyć społeczeństwa zbudowanego na Bożym prawie.


image002

Prowincja warszawska Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego nosi wezwanie Chrystusa Króla. Na wybór tego wezwania miało wpływ wezwanie kościoła przy domu Zarządu Prowincjalnego przy ul. Skaryszewskiej 12 w Warszawie. O tym, od kiedy tytuł ten jest używany, rozważa ks. Stanisław Tylus SAC:

Zaczął on oficjalnie funkcjonować w pierwszej połowie 1942 r. Istnieje wprawdzie niepotwierdzona dokumentem informacja o oficjalnym zatwierdzeniu tytułu, które miało mieć miejsce 14 marca 1942 r., ale na chwilę obecną nie potrafię wskazać dokumentu weryfikującego tę wiadomość. Wskazaną datację potwierdza jednak czwarty numer pisma Analecta Piae Societatis Missionum z 15 czerwca 1942 r., gdzie pojawia się po raz pierwszy, przy statystyce Stowarzyszenia, oficjalna nazwa polska Prowincja Chrystusa Króla. Wcześniejszy, trzeci numer Analectów, wydany 15 października 1941 r., podając zestawienia statystyczne, nie umieszcza jeszcze oficjalnego tytułu polskiej Prowincji (w tabeli daje trzy gwiazdki).

Wyższy Przełożony Prowincjalny Prowincji Chrystusa Króla SAC, ks. Zenon Hanas SAC, skierował do współbraci list z okazji uroczystości patronalnej. Odniósł się w nim m.in. do królowania Jezusa:

Zdajemy sobie sprawę, że Jego królowanie nie ma nic z żądzy władzy, Jego korona nie ma nic z blasku złota, a Jego ubranie w niczym nie przypomina dostojnych szat króla. Jezus objawia się nam jako Król, który służy, którego koroną jest kawałek splecionego ciernia, a szatą – zakrwawiona suknia.

 Więcej o obrazie i jego interpretacji: tu.