Ty nas kochasz — a my Ciebie

Słowo mama. Tyle ono rodzi skojarzeń. Każdy z nas ma inne doświadczenie związane ze swoją mamą. Co najmniej jedno jest wspólne – rodząca do życia. Zawsze słowo mama wzbudza pewną tęsknotę w człowieku za tą, która uczy nas kochać, choć w cierpieniu,/ uczy nas cierpieć, choć w milczeniu. Jak było w życiu Pana Jezusa kiedy spoglądał na Mamę, kiedy o Niej myślał? Nie wiemy. Możemy się jednak domyślać, korzystając ze słów jednej z pieśni: Ty nas kochasz — a my Ciebie:/ O, niech złączym serca w niebie!/ Matko, kto nie kocha Cię/ Nie ma serca — ach! nie, nie!..

Miłość do Matki wyraża wdzięczność za Jej zawsze otwarte dla nas serce… Matko prowadź, bo zginiemy – śpiewamy w innej pieśni – ucz nas kochać, choć w cierpieniu,/ ucz nas cierpieć, choć w milczeniu. Prowadzeni miłością, jako wspólnota Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, wyruszyliśmy do Polskiej Fatimy, do Mamy. W dzień 100 rocznicy objawień Matki Bożej pastuszkom, uczestniczyliśmy we wspólnej modlitwie w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na zakopiańskich Krzeptówkach. 13 maja 2017 roku na długo pozostanie w naszej pamięci…

Rozpoczynając Jubileuszową pielgrzymkę, ks. Zenon Hanas SAC, przełożony prowincjalny Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, powiedział, że zakopiańskie sanktuarium jest miejscem, gdzie dokonało się wiele duchowych przeżyć. W historię tego miejsca wpisuje się także pielgrzymka pallotyńskiej wspólnoty Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.

Pierwszą konferencję jubileuszową wygłosił ks. Franciszek Gomułczak SAC, postulator generalny Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, przybyły z Rzymu. Prelegent przybliżył zgromadzonym orędzie fatimskie w aspekcie historyczno-duchowo-pallotyńskim. Mówił, że nie jesteśmy pozostawieni na tej ziemi samym sobie – o tym świadczy treść Objawień. Natomiast anioł, który przyszedł do trojga pastuszków, przyniósł największy dar. Przyniósł bowiem Ciało i Krew Chrystusa. Dał także wyraz adoracji Pana upadając na twarz. Wskazał tym samym całej ludzkości potrzebę spożywania Ciała i Krwi Pańskiej, by żyć na wieki, potrzebę adoracji, by upodabniać się do Boga.

Ks. Gomułczak przypomniał zachętę Matki Bożej do odbywania nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, które to jest otwieraniem duchowej przestrzeni na działanie łaski Bożej. Ma ono na celu wynagrodzenie za bluźnierstwa względem Niepokalanej Matki Boga.

Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego ma od początku rys maryjny z woli Założyciela – powiedział prelegent z Wiecznego Miasta. Rys ten jest także widoczny na ziemiach polskich, gdzie pallotyni szerzą kult maryjny. Wśród propagatorów można wymieć m.in. śp. ks. Leona Cieślaka SAC szerzącego idee Apelu Jasnogórskiego, śp. ks. Stanisława Czaplę SAC, który dał początek kultu fatimskiego, a także śp. ks. Mirosław Drozdek SAC, wieloletni kustosz zakopiańskiego sanktuarium. Nieoceniony wkład w szerzenie Orędzia fatimskiego ma obecny dyrektor Sekretariatu Fatimskiego, ks. Krzysztof Czapla SAC.

Prelekcja została zakończona postawieniem pytań do osobistej refleksji: Czy i na ile Orędzie fatimskie jest mi bliskie? oraz Na ile jest mi bliskie i ile razy odprawiłem nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca?. Następnie, o godzinie 15, pielgrzymi odmówili Koronkę i Litanię do Bożego Miłosierdzia.

Ks. dr hab. Janusz Królikowski wygłosił drugą konferencję. Wystąpienie rozpoczęło się o godzinie 16 i zostało zatytułowane następująco: Patrząc w przyszłość – jaka misja i wyzwania dla Kościoła i świata po Jubileuszu? Już na początku przemówienia ks. Królikowski powiedział, że Bóg posłał Maryję, aby w Jego Imieniu przemówiła do ludzi wrażliwych na głos Matki. Matka bowiem jest w stanie delikatnie otworzyć serce swojego dziecka. Orędzie to nam jeszcze wiele do powiedzenia, jak zauważył papież Benedykt XVI. Jest to proroctwo zwracające się do naszej wrażliwości chrześcijańskiej, do naszej wiary. Orędzie to wskazuje nam kim naprawdę jesteśmy, zawiera prawdę o człowieku, która jest ponadczasowa: że jesteśmy grzeszni i skłonni do zła, że istnieje piekło jako potwierdzenie wolności człowieka. Lecz mimo to człowiek jest zdolny do nawrócenia, czyli przemiany myślenia, życia, wyjścia z niewoli grzechu i wejścia na drogę prawdziwej wolności. Człowiek jest także zdolny do wpływania na losy świata – poprzez modlitwę różańcową, która jest siłą historii.

Ważnym momentem przeżywanej pielgrzymki była modlitwa różańcowa w intencji pokutnej. Rozpoczęła się ona o godz. 18:30 wystawieniem Najświętszego Sakramentu w monstrancji przedstawiającej Matkę Najświętszą niosącą pod swoim Niepokalanym Sercem Prawdziwe i Wieczne Życie, Jezusa Chrystusa. Kolejne dziesiątki Różańca świętego prowadzili przedstawiciele Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, nowicjusze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (pallotyni) oraz siostra ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego (pallotynki).

Najważniejszym punktem obchodów 100. rocznicy fatimskich objawień była Msza święta koncelebrowana. Eucharystii przewodniczył ks. abp Wojciech Polak, arcybiskup metropolita gnieźnieński. Wśród koncelebransów byli m.in. ks. Zenon Hanas SAC, przełożony prowincjalny Prowincji Chrystusa Króla SAC, ks. Adrian Galbas SAC, przełożony prowincjalny Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAC oraz kustosz zakopiańskiego sanktuarium, ks. Marian Mucha SAC. Obecni byli także licznie zgromadzeni kapłani zakonni oraz diecezjalni, siostry i bracia zakonni oraz kilkutysięczna grupa wiernych z Polski i spoza Jej granic. Obecna była także  przewodnicząca Krajowej Rady Koordynacyjnej ZAK, s. M. Anna Ozon SAC. Jak powiedział Prymas Polski, doświadczony totalitaryzmami świat nie stał się bardziej bezpieczny, a krążące nad nim widmo terroryzmu zdaje się wciąż wołać i przyzywać błaganie o nawrócenie. Odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do większej ufności Bogu był wypowiedziany przez przedstawicieli Rodziny Pallotyńskiej Aktu poświęcenia Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego Niepokalanemu Sercu Maryi.

Jubileuszową pielgrzymkę zakończył Apel Jasnogórski i procesja światła w Parku Fatimskim, podczas których światła tysięcy lampionów oświetlały mroki nocy. Blask światła wyrażał gotowość do pokuty i przemiany życia, aby to Bóg był na pierwszym miejscu.

Wizyta u Mamy w Polskiej Fatimie wyraziła miłość wspólnoty Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego względem Niej. Była odpowiedzią na wezwanie do podjęcia drogi nawrócenia ku Bogu. A w końcu była doświadczeniem spotkania z Tą, która daje  życie i to życie podtrzymuje…


 

Akt poświęcenia Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego Niepokalanemu Sercu Maryi


O Święta i Niepokalana Maryjo, Pani Fatimska, Królowo Apostołów i Matko Pięknej Miłości!

Chcemy Cię dziś radosnym sercem wysławiać, bo przez Ciebie, Dziewico Maryjo, przyszło na świat zbawienie, a Twoje święte życie jest chwałą Kościoła.

Dzisiaj (13 maja) mija równo sto lat od Twojego pierwszego objawienia się trojgu dzieciom w Fatimie. Prosiłaś wtedy o modlitwę, pokutę za grzeszników i nawrócenie. Jako rodzina Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego pragniemy to czynić dzisiaj i każdego dnia.

Oto stajemy przed Tobą, jako członkowie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Polsce: księża i bracia pallotyni obu prowincji, siostry pallotynki oraz osoby świeckie, i zwracamy się do Twojego Niepokalanego Serca, prosząc, abyś nadal wypraszała nam pomoc u Boga, tak jak czyniłaś to przez sto dziesięć lat naszej posługi na polskiej ziemi. W tym czasie został wyniesiony do chwały ołtarzy nasz Święty Ojciec Założyciel, Wincenty Pallotti, a także jego duchowe dzieci: bł. Elżbieta Sanna, bł. Józef Jankowski oraz bł. Józef Stanek. Wdzięczni za te obfite dary z nieba postanawiamy jeszcze gorliwiej wypełniać Twoją prośbę, którą wypowiedziałaś w Kanie Galilejskiej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek mój Syn wam powie” (J 2, 5). Pragniemy to czynić dla nieskończonej chwały Boga.

O Maryjo Niepokalanie Poczęta, pierwowzorze Kościoła w porządku wiary, miłości i doskonałego zjednoczenia z Chrystusem, dziękujemy Ci, że nieustannie idziesz przed nami, wskazując drogę do Twojego Syna. Przeniknięci apostolskim duchem chcemy szerzyć i ożywiać wiarę oraz rozpalać miłość wśród wszystkich członków Ludu Bożego, aby cały świat stawał się królestwem Twojego Syna i Twoim. Przyrzekamy jeszcze usilniej wpatrywać się w Twój wzór i przykłady pallotyńskiego życia, aby dzięki naszemu apostolskiemu zaangażowaniu znany i kochany był Ten, „który przybywa w imię Pańskie!” (Ps 118, 25a).

Wszyscy mówią: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy.

Przybytku Ducha Świętego, dzięki Tobie Trójca Święta odbiera cześć i chwałę. Chcemy używać naszych zdolności, wiedzy, dobra doczesnego, zdrowia, choroby i utrapienia, aby na całej ziemi rozszerzało się królestwo Jezusa Chrystusa. A jeśli w inny sposób nie będziemy już mogli służyć dziełu Twojego Syna, przyrzekamy, że nie przestaniemy się modlić o zbawienie nasze i całego świata.

Wszyscy mówią: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy.

Ucieczko grzeszników, przez Ciebie światło Jednorodzonego Syna Bożego zajaśniało tym, którzy kroczyli w ciemnościach i byli mieszkańcami kraju mroków. Przyrzekamy głosić słowo Boże i z miłością nieść Dobrą Nowinę, aby każdy, kto ją usłyszy, odrzucił grzech, nawrócił swoje serce i żył dla chwały Boga.

Wszyscy mówią: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy.

Matko Wcielonego Słowa, przez Które wszystko się stało, Tobie zawierzamy nasze słowa. Pomóż nam powstrzymywać się od plotek, obmów i oszczerstw. Przyrzekamy dawać świadectwo w naszych wspólnotach, rodzinach i całym świecie, że „miłość Chrystusa przynagla nas” (2 Kor 5, 14) do bycia odpowiedzialnymi za wypowiadane słowa.

Wszyscy mówią: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy.

Maryjo, Ty jesteś opiekunką ognisk domowych i Królową Rodzin. Przyrzekamy uczynić wszystko, aby pomagać małżonkom wytrwać w świętym związku sakramentalnym, bronić każdego małżeństwa i w ten sposób pomóc im nie ulegać ułudzie fałszywej wolności i źle rozumianej tolerancji. Przyrzekamy także pomagać ludziom młodym w zachowywaniu czystego serca, które jest zdolne oglądać Boga.

Wszyscy mówią: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy.

Poświęcając się Twojemu Niepokalanemu Sercu, przyrzekamy wierniej żyć naszą konsekracją i zobowiązaniami złożonymi w Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego, a przez to iść za Twoim Synem w naszym apostolstwie, które, oby było prawdziwym wyrazem naszego wnętrza.

Wszyscy mówią: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy.

Niepokalana nasza Matko, pokornie Cię prosimy, przyjmij te przyrzeczenia i wyjednaj nam – jak chciał tego św. Wincenty Pallotti – błogosławieństwo Wszechmogącego Boga: Jego mocy, miłości i mądrości. Niech On, Bóg pełen miłosierdzia, będzie w nas i przez nas uwielbiony. Który żyje i króluje na wieki wieków.

Wszyscy mówią: Amen.

Zakopane, w uroczystość Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej, dnia 13 maja 2017 roku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *